Niçin yazıyorsunuz? Yazmak sizin için bir uğraş mı, yoksa bir gereksinim mi?
Bizleri yaşatan, ardımızda bıraktığımız eserlerimiz olacaktır.
İnsan, bıraktığı eserlerle anılır; biz ölsek de fikirlerimiz yaşamaya devam eder.
Yazmak aslında yaşamaktır. Çünkü kalemle kurduğun her cümle, seni ölümsüz kılar.
Bu yüzden yazmak ne bir gereksinimdir, ne de bir uğraş… Yazmak, yaşamaktır.

İlk yazdığınız anı anımsıyor musunuz; nasıl başladınız?
İlkokula giderken kendime bir anı defteri tutmaya başlamıştım. Günlük yaşadığım olayları oraya yazardım. O defteri saklar ve yıllar sonra tekrar okurdum. Geçmişteki halimle şimdiki ben arasında ne kadar geliştiğimi bu sayede fark ederdim.

Kitabınıza ilk imza attığıñız anda neler hissettiniz? Bir okur imzalamanız için size kitabınızı uzattığında aklınızdan geçen ilk düşünce ne olmuştu?
Yazdığınız eser, sizden bir parça, adeta bir evlat gibidir. İlk eseriniz ve okur için attığınız ilk imzanın verdiği duygu, geleceğe atılan bir imza gibidir; nesiller boyunca yaşar ve iz bırakır.

Şimdiye dek kitap fuarına gittiniz mi? Binaya ilk girişinizden standları gezişinize dek yaşadığınız duyguları tarif edebilir misiniz?
Okurlarla buluşmak ve geniş bir organizasyonda onlarla bir araya gelmek, duygu yüklü bir kavuşma gibidir. Attığınız her adım, attığınız her imza ise tarifsiz bir gurur taşır.

Kitap fuarınıñ okuma kültürümüze katkısı var mı? Soñ yıllarda her ilde düzenlenmeye başladı, bu konuda ne düşünüyorsunuz?
Farklı kültürlerin, farklı coğrafyaların ve çeşitli etnografik yapıya sahip nüfusun bir araya gelmesine katkı sağladığını düşünüyorum. Özellikle dijital bağımlılıkla mücadelede, bu tür organizasyonların önemli bir rolü vardır.

Yazarken neler yapıyorsunuz? Kendinize has bir yöntemiñiz var mı?
Yazarken o sahnenin içinde olacaksınız; dış dünyayla bağınızı keseceksiniz. Oradaki rol ve karakterlerden tutun, atmosferin havasına kadar tüm duyguları derinden hissedeceksiniz ki ortaya güzel eserler çıkabilsin.

Kendinize örnek aldığınız yérli veya yabancı bir yazar var mı? Étkilendiğiniz, üslubunu beğenip yola çıktığınız…
Halit Ziya Uşaklıgil, Necip Fazıl Kısakürek, Arif Nihat Asya

Edebiyatıñ günümüzdeki değeri üzerine ne düşünüyorsunuz? Çağımızıñ koşulları içindeki yérini nasıl değerlerdirirsiniz?
Edebiyat, her dönemde olduğu gibi bu dönemde de, özellikle teknoloji çağının etkileri karşısında hak ettiği önemi ve değeri göremediğini düşünüyorum.

Yaşamadığınız bir duyguyu yazabilir misiniz? Böylesi bir metni okuyucunuñ doğalmış gibi hissetmesini nasıl sağlardınız?
Yaşanmadan, hissedilmeden yazılan eserler, tadı tuzu eksik bir yemeğe benzer. Her zaman bir yanı eksik kalır ve bu eksikliği okur hemen hisseder. Gerçek eserler ise ticari kaygı gütmeden, yaşanmış duyguların samimi yansımalarıdır.

Öykü ya da şiirlerinizde kendinizden söz éttiğiniz oluyor mu?
Yaşadıklarını yazan bir yazar olarak, evet derim.

Yazdıklarıñızı ilk kime okutuyorsunuz? Niçin?
İlk olarak babama okuturdum, çünkü o tarafsızdır ve yapıcı eleştirileriyle beni geliştirirdi.

Kurgusunu beğenmediğiniz bir çalışmayı okuduğunuzda ne hissediyorsunuz? “Ben olsam böyle yazardım.” dédiğiniz bir eser var mı?
Ben “ben olsam” demem, çünkü yazanın ruh dünyası, hayal gücü, yazım tekniği, bakış açısı ve eserden beklentisi tamamen farklı olabilir.

Kitabevlerine ne sıklıkla gidersiniz? Kitap alırken nelere dikkat édersiniz? Okuyucularınıza önereceğiniz ilk kitap ne olurdu?
Evimin, bir kitapçı kadar zengin olduğunu söyleyebilirim. Bu yüzden her gün oraya giderim desem ukalalık yapmış olmam diye düşünüyorum. Okuyacağım ilk kitaplar ise yaşanmışlıkların anlatıldığı eserler olurdu.

Kalem mi, klavye mi? Hangisiyle yazılmalı?
Bugünün koşullarında klavye en uygun seçenek olurdu.

Okurlarınıza son sözüñüz ne olurdu?
Her kelime, bir dünyaya açılan kapıdır; siz de kendi dünyanızı keşfetmekten çekinmeyin.

Kategori : Genel - Etiketler : - Tarih : 24 Ekim 2025