Niçin yazıyorsunuz? Yazmak sizin için bir uğraş mı, yoksa bir gereksinim mi?
Yazmak benim için zamanla bir uğraş olmaktan çıkıp bir zorunluluğa dönüştü. Yazmadığımda düşüncelerim dağınık kalıyor, dünya eksik görünüyor. Yazı, zihnimdeki karmaşayı anlamlı bir düzene sokmanın ve içimde biriken sorulara katlanılabilir cevaplar üretmenin yolu.
İlk yazdığınız anı anımsıyor musunuz; nasıl başladınız?
İlk yazdığım anı çok iyi hatırlıyorum. Büyük bir edebî iddiayla değil, içimde taşıdığım bir huzursuzlukla başlamıştım. Yazmak, bir şey anlatmaktan çok bir şeyi çözmeye çalışmaktı. O günden bu yana yazının benim için işlevi pek değişmedi.
Kitabınıza ilk imza attığıñız anda neler hissettiniz? Bir okur imzalamanız için size kitabınızı uzattığında aklınızdan géçen ilk düşünce ne olmuştu?
İlk imza anı bir sevinç patlamasından ziyade sessiz bir fark edişti. Yazdığım metnin artık bana ait olmadığını anlıyordum. Bir okur kitabımı imzalamam için uzattığında aklımdan geçen ilk düşünce şu oldu: “Bu metin artık benim yolculuğumdan çıktı, başkasının hayatına değiyor.”
Şimdiye dek kitap fuarına gittiniz mi? Binaya ilk girişinizden standları gezişinize dek yaşadığınız duyguları tarif edebilir misiniz?
Evet, gittim. Kitap fuarına ilk adım attığımda bir kalabalığın değil, ortak bir hafızanın içine girmiş gibi hissederim. Standlar arasında dolaşırken kitaplardan çok onları taşıyan insanların hikâyeleri dikkatimi çeker.
Kitap fuarınıñ okuma kültürümüze katkısı var mı? Soñ yıllarda her ilde düzenlenmeye başladı, bu konuda ne düşünüyorsunuz?
Kesinlikle var. Özellikle farklı şehirlerde düzenlenen fuarlar kitabı elit bir alan olmaktan çıkarıp gündelik hayatın parçası hâline getiriyor. Okurla yazar arasındaki mesafeyi kısaltıyor; bu da edebiyat için çok kıymetli bir kazanım.
Yazarken neler yapıyorsunuz? Kendinize has bir yöntemiñiz var mı?
Yazmadan önce uzun süre düşünürüm, hatta doğrudan yazmam. Yazmaya başladığımda ise hızlanırım. Metnin ritmi bozulmasın diye süslerden ve fazlalıklardan özellikle kaçınırım. Sonrasında acımasız bir sadeleştirme süreci başlar.
Kendinize örnek aldığınız yérli veya yabancı bir yazar var mı? Étkilendiğiniz, üslubunu beğenip yola çıktığınız…
Tek bir yazara bağlı kalmam. Felsefe, tarih ve insan psikolojisiyle temas eden metinler beni daha çok besler. Üsluptan çok düşünsel derinlik benim için daha belirleyicidir.
Edebiyatıñ günümüzdeki değeri üzerine ne düşünüyorsunuz? Çağımızıñ koşulları içindeki yérini nasıl değerlerdirirsiniz?
Edebiyat bugün belki daha az konuşuluyor ama daha çok ihtiyaç duyuluyor. Hız, tüketim ve yüzeysellik çağında edebiyat insana yavaşlamayı ve durup düşünmeyi hatırlatıyor. Bu yüzden hâlâ vazgeçilmezdir.
Yaşamadığınız bir duyguyu yazabilir misiniz? Böylesi bir metni okuyucunuñ doğalmış gibi hissetmesini nasıl sağlardınız?
Evet, ama bu ciddi bir sorumluluk ister. Yaşanmamış bir duyguyu yazmanın yolu empati kurmaktan geçer. Okur samimiyetsizliği hemen hisseder; bu yüzden yazarken kendimi sürekli sorgularım.
Öykü ya da şiirlerinizde kendinizden söz éttiğiniz oluyor mu?
Doğrudan değil. Ama her metin yazanın izlerini taşır. Yazdıklarımda ben varım; fakat açıkça görünen bir portre olarak değil, satır aralarına sinmiş bir bilinç olarak.
Yazdıklarıñızı ilk kime okutuyorsunuz? Niçin?
Önce zamana. Metni bir süre bekletirim. Aradan zaman geçtiğinde hâlâ ayakta duruyorsa, o zaman başkasına okutmaya değer bulurum.
Kurgusunu beğenmediğiniz bir çalışmayı okuduğunuzda ne hissediyorsunuz? “Ben olsam böyle yazardım.” dédiğiniz bir eser var mı?
Bir tür hayal kırıklığı hissederim. Çünkü güçlü bir fikir, zayıf bir kurgu yüzünden heba edilmiş olur. “Ben olsam böyle yazardım” dediğim eserler oluyor; fakat bu daha çok mesleki bir refleks olarak kalır.
Kitabevlerine ne sıklıkla gidersiniz? Kitap alırken nelere dikkat édersiniz? Okuyucularınıza önereceğiniz ilk kitap ne olurdu?
Sık giderim. Kitabın kapağından çok dili ve içeriği ilgimi çeker. Okuyuculara tek bir kitap önermek yerine, okuma alışkanlığını sürdürecek bir yolculuk önermeyi tercih ederim.
Kalem mi, klavye mi? Hangisiyle yazılmalı?
Kalem düşünmeyi, klavye ise üretimi hızlandırır. İkisi de gereklidir. Çağımızın anlatı dili artık klavyede şekillenmektedir.
Okurlarınıza son sözüñüz ne olurdu?
Okumayı sadece rahatlatan bir alışkanlık olarak değil, insanı dönüştüren bir deneyim olarak görsünler. İyi edebiyat insanı konfor alanından çıkarır; ama tam da bu yüzden değerlidir.
Kategori : Genel - Etiketler : - Tarih : 05 Mart 2026
